حل سوال فارماسیوتیکسی از سیستم های محبوس شونده در معده

استفاده از بی کربنات سدیم در کدام نوع از سیستم های محبوس شونده در معده رایج است؟ (مرداد 1404)

Hydrophilic matrix systems

Floating systems

Size increasing systems

Mucoadhesive systems

پاسخ:

این سوال از فصل دارورسانی خوراکی با رهایش تغییریافته مطرح شده است.

Mucoadhesive systems : در این نوع از سیستم های محبوس معده، پلیمر های چسبنده به مخاط مانند کاربوپول، کایتوزان و پلی کاربوفیل استفاده میشوند، که البته فعلا چنین سیستمی وارد بازار دارویی نشده است و درحال تحقیق می باشد.

Floating systems : این نوع سیستم ها همانطورکه از اسمشان مشخص است روی محتویات داخل معده شناور می مانند، و با این شناور ماندن از تخلیه به روده فرار می کنند. تصورکنید انگار یک تخته روی آب استخر می اندازید، تخته شناور می ماند، شما اگر شیر تخلیه را از پایین باز کنید، چه روی میدهد؟ درسته! تا انتها تخته روی آب شناور می ماند. در این دسته از عوامل تولید کننده گاز مانند بی کربنات یا اینکه از لیپید ها استفاده میشود. این دسته برای شروع عملکردشان، نیازمند غذا در معده هستند. داروی Gaviscon که در خارج کشور موجود است، مکانیسمی شبیه همین شناور ماندن را دارد و در رفلاکس اندیکاسیون دارد.

Size increasing systems : این دسته هم به گونه ای است که شکل دارویی آن قدر بزرگ میشود که به دلیل اندازه اش نمیتواند از دریچه پیلور عبور کند و به روده تخلیه شود. پلیمر های قابل تورم مانند هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، پلی اتیلن اکساید و صمغ گزانتان بدین منظور بررسی شده اند. این دسته هم برای شروع عملکردشان باید همراه غذا استفاده شوند.

Hydrophilic matrix systems : دراین دسته از سیستم ها دارو با یک پلیمر هیدروفیل قابل تورم با آب مخلوط میشود و بعد press میشود به شکل قرص. این دسته وقتی که در معرض مایعات گوارشی قرار می گیرند، پلیمرشان شروع به جذب اب و تورم میکند و ماتریکس ژلی ایجاد میکند. داروی به دام افتاده در ساختمان ژلی یا با حل شدن ژل آزاد میشود یا با فرایند فرسایش ژل آزاد میگردد. این سیستم ها میتوانند زمانی که نیازمند رهش پیوسته دارو هستیم، استفاده شوند. پلیمر هایی مانند هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، پلی اتیلن اکساید یا آلژینیک اسید کراس لینک میتوانند بدین منظور مورد استفاده قرار بگیرند. این پلیمر های ژلی همانند داربست هایی هستند که دارو برای آزادشدن باید از بین آن ها عبور کند یا به عبارتی نفوذ/رسوخ کند. هرچقدر غلظت یا وزن مولکولی پلیمر بالاتر برود، میتواند باعث کاهش سرعت نفوذ/رسوخ شود، ودرنتیجه رهش دارو هم آهسته تر شود.

پس با این توضیحات کامل، گزینه دوم صحیح می باشد.