ویژگی “خلاصه دوستی” مغز انسان

به مرور سعی میکنم در قالب پست های مختلف به ویژگی های مختلف مغز انسان بپردازم که با فهمیدن این ویژگی ها، استراتژی های یادگیری مان را طوری جهت دهی کنیم، که منطبق بر ویژگی ها و قوانین مغزمان باشد.

از این ویژگی ها یکی شان “خلاصه دوستی” مغز هست.

یعنی اینکه اگر استراتژی های یادگیری مان را مخصوصا در مطالب جزئی، شبیه به هم و حجیم طوری انتخاب کنیم که هربار بتوانیم مطالبی که میخواهیم یاد بگیریم، “خورد خورد” یا “کوچیک کوچیک” وارد ذهن کنیم، شانس ماندگاری آن مطلب در ذهنمان بسیار بسیار بالاتر میرود.

یعنی شما به جای آنکه یک پاراگراف هشت خطی را دفعتا حفظ کنید،

اون پاراگراف رو به هشت قسمت و بالاتر یا پایین تر (برحسب میزان اهمیت پاراگراف، میزان سوال خیزی و مقدار نکات موجود در اون فرق میکنه) تقسیم کنید، و “بخش بخش” حفظ کنید.

چجوری؟

با هر روشی که دوست دارین، من ترجیحم استفاده از آنکی یا لایتنر (جی5) هست در این مورد.

یعنی یک پاراگراف رو شما مطالعه کردین، می بینید که کل پاراگراف بارها و بارها در آزمون های مختلف سوال مطرح شده ازش، به شکل های مختلف.

شما قصد این رو دارین که این پاراگراف حفظ کنید. خب واضحه که هشت خط رو حفظ کردن کار بسیار دشوار و شاید غیرممکن باشد. اما مثلا ده تا سوال کوچک و ریز اگر از این هشت خط بنویسید و در آنکی بزارین، نکات اون پاراگراف طولانی در امتحان بسیار بسیار بسیار بهتر به خاطرتان خواهد آمد در مقایسه با زمانی که شما دفعتا کل پاراگراف رو حفظ کرده باشید.

حفظ کردن کل پاراگراف و به یادآوردن کل اون پاراگراف با تمام جزئیات و اطلاعات داخلش در امتحان، داروخانه، بیمارستان، شرایط اورژانسی کمک به بیمار و هرجایی که مشغول به کار بشین، کار بسیار سختی هست. مخصوصا در شرایط استرسی که اضطراب با توجه به شدتش، به درجات مختلف مانع عملکرد درست ذهن میشود، که واقعا سخت تر میشود.

بنابراین از تکنیکی که بهتون گفتم، نهایت استفاده را داشته باشید.

تجربیاتتون رو از بهبود یادگیری با استفاده از این راهکار برام بنویسید.